Ay Karanlık
Maviye
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Bozuksam,
Can benim, düş benim,
Ellere nesi?
Hadi gel,
Ay karanlık...
İtten aç,
Yılandan çıplak,
Vurgun ve bela
Gelip durmuşsam kapına
Var mı ki doymazlığım?
İlle de ille
Sevmelerim,
Sevmelerim gibisi?
Oturmuş yazıcılar
Fermanım yazar
N'olur gel,
Ay karanlık...
Dört yanım puşt zulası,
Dost yüzlü,
Dost gülücüklü
Cıgaramdan yanar.
Alnım öperler,
Suskun, hayın, çıyansı.
Dört yanım puşt zulası,
Dönerim dönerim çıkmaz.
En leylim gecede ölesim tutmuş,
Etme gel,
Ay karanlık...
Ahmed ARİF
Yavaş yavaş ölürler
seyahat etmeyenler,
Yavaş yavaş ölürler
okumayalar, müzik dinlemeyenler,
vicdanlarında hoş görmeyi barındıramayanlar.
Yavaş yavaş ölürler
Alışkanlıklarına esir olanlar, her gün ayni yolları
yürüyenler, Ufuklarını genişletmeyen ve değiştirmeyenler, Elbiselerinin
rengini değiştirme riskine bile girmeyenler, veya bir yabancı ile
konuşmayanlar,
Yavaş yavaş ölürler
İhtiraslardan ve verdikleri heyecanlardan kaçınanlar,
tamir edilen kırık kalplerin gözlerindeki pırıltıyı görmek istemekten
kaçınanlar
Yavaş yavas ölürler
Aşkta veya iste bedbaht olup istikamet
değiştirmeyenler, Rüyalarını gerçekleştirmek için risk almayanlar,
Hayatlarında bir kez dahi mantıklı tavsiyelerin dışına çıkmamış olanlar.
Yavaş yavaş ölürler
Pablo Neruda